Het leven was perfect

– vrijdag 26 februari –

Makmour aubergines (aubergine stoofschotel met Syrisch platbrood)

Halawat el Jibn (toetje: zoete kaasrolletjes)

IMG_9738

Ik durf van mezelf best te zeggen dat ik een goed inlevings- en voorstellingsvermogen heb. De scenario’s reiken best ver, zowel in positieve als negatieve zin. Maar Aleppo, nee dat halen ze bij lange na niet…

Zelfs als ik met Ghadeer praat, kan ik met mijn gevoel niet komen bij wat zij en haar gezin hebben doorstaan en nog steeds doorstaan. Natuurlijk begrijp ik de angst dat je – maar vooral je kinderen – iets overkomt, maar ík weet dat die kans ontzettend klein is en dat ik daar niet te veel waarde aan moet hechten. Dat gold voor Ghadeer, haar man Adnan en hun twee jongens Khallad en Jad ook, tot in 2011 de oorlog begon.

“Toen de oorlog in 2011 uitbrak, werden we vol ongeloof wakker ‘gebeurt dit echt?’. We dachten ook dat het ons niet zou raken en het snel over zou zijn. Morgen zou het beter zijn. Het tegenovergestelde was waar, de bombardementen namen toe. Zelfs de apotheek van Adnan, mijn man, werd verwoest.  We zetten een nieuwe op in de garage tegenover ons huis en werkten er samen, we zijn beiden farmaceut. Het was fijn om mensen te kunnen helpen in deze noodtoestand.”

“De situatie was vreselijk, maar aan vertrekken dachten we niet. Tot het moment dat  een bom onze auto trof, net vijf minuten nadat we er met zijn vieren waren uitgestapt. Het moment dat je je realiseert dat tachtig procent van de stad verwoest is. En tot het moment dat een bom op tientallen meters van de school van je kinderen valt. Dan weet je dat het morgen niet beter wordt en neem je het besluit je familie, je land en alles wat vertrouwd is te verlaten voor een veilige plek, waar je niks hebt.”

“Ons leven was perfect. We zijn beide farmaceut, Adnan had zijn praktijk, ik werkte als universitair docent. We woonden in een prachtige stad met twee heerlijke kinderen en familie om ons heen. En Syrië had zich in de afgelopen jaren ontwikkeld als een vooruitstrevend ‘open’ land. Een betere plek konden we ons niet wensen. What could go wrong?”

“Als ik denk aan onze heerlijke tijd, aan al het goed want ons land geeft, denk ik natuurlijk ook aan eten. Aleppo is dan ook wel de culinaire hoofdstad van ons land. Het gerecht dat ik voor jullie maak heet Makmour aubergines, een stoofgerecht met aubergines en je eet het met platbrood. Perfect om met elkaar te delen. Als dessert krijgen jullie zoete kaasrolletjes met griesmeel. Tot vrijdag”

note: Ghadeer woont nu met haar gezin in Amsterdam Oost. De kinderen gaan er naar school en hebben het naar hun zin. Adnan werkt sinds het verkrijgen van zijn status als farmaceut in Nijmegen, Ghadeer werkt als vrijwilliger bij de GGDAmsterdam en geeft voorlichting aan nieuwkomers, over de zorg in Nederland.

De opbrengst van mama’s pan gaat ook deze week naar stichting Beste Nieuwkomer.

Auteur:

Met eten uit mama's pan wil ik terug naar de tijd dat we nog gewoon mochten genieten van het eten op ons bord. Uit mama's pan is ontstaan uit het feit dat zo'n beetje alles tegenwoordig op de zwarte lijst staat: suiker, zout, vet en zelfs fruit lijken een boosdoener. Ik wil juist gewoon genieten van koken en eten zónder na te denken. De maaltijden uit mama's pan doen je oude tijden herleven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s