de pantoffelkip

– vrijdag 12 mei-

kip gestoofd in witte wijn, aardappelpuree en groenten

pantoffelkip

We woonden dan wel op een boerderij, we waren geen boeren. Mijn kleertjes roken altijd gewoon naar wasmiddel en niet naar stront. Mijn vader was dus ook geen boer maar deed wel elke ochtend trouw – met pet, overall en laarzen – een rondje boerderij om onze hertjes, geitjes, Shetlandpony Dropje, kippen en konijnen te voeren.

Vooral aan die laatste twee, de kippen en konijnen, werd speciale aandacht besteed. Dat ze de ruimte hadden, spreekt voor zich op een boerderij als deze. Maar ook het menu werd zorgvuldig samengesteld. Op ons aanrecht stond standaard een wit bakje waarin alle etensrestjes voor de kippen werden verzameld: restjes groenten en fruit, overgebleven rijst of pasta en hun eigen eierschalen. De volgende ochtend belandde het – samen met een handje of wat graan – met een zwiep in de ren.

Dubbelrol
Maar waarom nu die speciale aandacht? Omdat de kippen en konijnen, in tegenstelling tot de andere dieren, een dubbelrol hadden. Dus niet alleen voor de fun, maar ook voor de eieren en het vlees. Het was zaak dat die kipjes en konijnen lekker te eten kregen om maar goed dik te worden. Als het moment daar was, ging mijn vader en overbuurman over tot de slacht. Mijn moeder plukte ze vervolgens kaal (de kippen dus) en toverde het beestje om tot bijvoorbeeld dus nu al beroemde kip kojo!

Pantoffeltjes
De meeste van onze kippen waren vrij saai: bruin en soms is een zwart of wit krielkipje. Maar op een dag was daar die ene mooi kip met veertjes op zijn poten: de pantoffelkip. Mijn moeder was er weg van en liet mijn vader beloven dat hij deze nooit zou slachten. De liefde tussen mijn vader en moeder kreeg dus een flinke knauw toen ze op een dag toch het naakte lijfje met pantoffeltjes in haar handen had. Mijn vader had het dikke lijf van de kip niet kunnen weerstaan. Dat mijn moeder er niet van at begrijp je, mijn vader des te meer.

Omdat de lente nog steeds niet echt lekker op gang komt, krijg je van mij deze week een stoofgerecht met kip: kip in witte wijn en tijm, met aardappelpuree en groenten.

Auteur:

Met eten uit mama's pan wil ik terug naar de tijd dat we nog gewoon mochten genieten van het eten op ons bord. Uit mama's pan is ontstaan uit het feit dat zo'n beetje alles tegenwoordig op de zwarte lijst staat: suiker, zout, vet en zelfs fruit lijken een boosdoener. Ik wil juist gewoon genieten van koken en eten zónder na te denken. De maaltijden uit mama's pan doen je oude tijden herleven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s